พึ่งเดินทางกลับมาจากไปอบรมพระธรรมทูตในพื้นที่ ๕ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ณ วัดโคกสมานคุณ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา...
ผู้เขียนได้ไปทั้งรับ (ความรู้) ทั้งฟัง (ปัญหา) ทั้งช่วยกันคิด (ทางแก้) และพอได้เห็นเครือข่ายของพระธรรมทูตโยงใยภายใต้ความคิดเห็นเป็นอันเดียวกัน ทั้งที่แต่ก่อนท่านเหล่านั้นก็ทำงานกันมาตลอด แต่ตอนนี้พลังการทำงานที่จะส่งต่อไปยังพระในเขตรูปอื่นๆ และการสื่อสารที่จะลงไปถึงพุทธศาสนิกชนและประชาชนในพื้นที่ ได้เข้าใจ เหมือนที่ประธานเครือข่ายพูดไว้ ซึ่งผู้เขียนขอสรุปเอาเองว่า
"เราไม่ได้สร้างความมั่นคงแค่เพียงพระพุทธศาสนา แต่เราจะสร้างความยั่งยืนให้กับสังคมได้อยู่ร่วมกันอย่างสุขสงบต่างหาก ไม่ว่าใครจะเห็นต่างกันในด้านความคิดเห็นอย่างไร ทุกคนล้วนอยู่ด้วยกันได้"
ยิ่งได้ฟังพระธรรมทูตบางรูปได้บรรยายความรู้สึกว่า "พระเราอยู่วัดไหนบ้างแล้วไม่ตาย เพราะไม่ว่าอยู่ที่ไหน วัดไหนก็ตาย แล้วจะกลัวทำไม"
ทำให้เห็นความจริงใจ จริงจังในการทำงาน เพราะไม่อยากให้เกิดความสูญเสียไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ไม่อยากเห็นรอยยิ้มที่เคยมี กำลังจะหายไป
แต่ทุกครั้งที่ผู้เขียนฟังพระท่านพูด กลับเห็นรอยยิ้มของท่านอยู่ตลอด ทำให้ไม่แปลกใจเลยที่ท่านจะทำให้คนไทยกลับมายิ้มร่วมกันอีกครั้ง เหมือนกลอนของหลวงวิจิตรวาทการ
"เป็นการง่ายยิ้มได้ไม่ต้องฝืน
เมื่อชีพชื่นเหมือนบรรเลงเพลงสวรรค์
แต่คนที่ควรชื่นชมนิยมกัน
ต้องมุ่งมั่นยิ้มได้เมื่อภัยมา"
มีความสุขกับการได้เป็นส่วนหนึ่งของรอยยิ้มของพระธรรมทูตทุกท่าน และอยากให้รอยยิ้มนี้ไปสู่พุทธศาสนิกชนและประชาชนทั่วประเทศจริงๆๆ
