...ในพระพุทธศาสนาไม่เรียกคนที่เกิดในตระกูลสูงว่า คนมีสกุล แต่เรียกคนที่เกิดในตระกูลไหนก็ได้ แต่เพียบพร้อมด้วยความประพฤติเอื้อเฟื้อ (อาจาระ) หรือรู้กาละเทศะต่างหากว่า คนมีสกุล
...และไม่ได้เรียกคนว่า อุบาสก,อุบาสิกา (ผู้เข้าไปนั่งใกล้พระรัตนตรัย) แค่เพียงอยู่ใกล้วัดหรือเดินผ่านวัดแล้วไหว้พระอย่างเดียว แต่เรียกอุบาสกอุบาสิกา เพราะนำธรรมไปปฏิบัติจนประจักษ์แจ้งด้วยตนเองต่างหาก เหมือนดังที่ตรัสกับพระวักกลิที่ติดตามพระพุทธองค์ไปทุกที่ว่า
"วักกลิ เธอจะตามดูไปทำไมกับร่างที่เปื่อยเน่าได้นี้ ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา ผู้ใดเห็นเรา ผู้นั้นชื่อว่าเห็นธรรม"
...เราจะเรียกกันหรือยกย่องกันอย่างไร ไม่ใช่อยู่ที่ฐานะหรือตำแหน่งทางสังคม แต่เพราะคุณความดีที่มีอยู่ต่างหากที่ทำให้เป็นแบบนั้น..
